PZW Człuchów  |  KONTAKT  |  LINKI 

WspółpracaBig Carp Portal carp planetpelzer crazycarp sklep karpiowy eurofishing
Członkowie CKK

karpik Prezesa
Karol Dziemiańczyk
Grzegorz
Grzegorz Berezowski
Patrol SSR
Winicjusz Białek
Łukasz
Łukasz Szeremeta
Bartek
Bartek Szmoleń
Darek
Darek Kęsik
Tomek
Tomek Kowcun
Karol
Karol Winiarski
Maciej
Maciej Wdowczyk
Piotrek
Piotrek Bartecki
Kaziu
Kazimierz Januszewski


Karp (Ciprinus Carpio)
Rodzina: karpiowate (cyprinidae)

Występowanie: początkowa forma karpia znana była już dawno na terenach Europy południowo-wschodniej, zachodniej Azji w zlewiskach mórz Egejskiego, Czarnego, Kaspijskiego i Aralskiego. Na skutek hodowli i instrodukcji oraz odporności na niemal wszystkie strefy klimatyczne, pojawił się na całym świecie. W naturalnych warunkach przebywa w wodach stojących lub wolno płynących. Sprawdzonymi siedliskami karpia są stawy, jeziora nizinne, zbiorniki zaporowe, stawy i wyrobiska. W cieplejszych okresach występują w płytkich przybrzeżnych wodach, natomiast w chłodniejszych przy dnie.

Morfologia: karp posiada wydłużone ciało, bardzo lekko bocznie ścieśnione, linia boczna jest słabo zaznaczona; głowa duża z wysuwaną paszczą wyposażona w cztery małe, krótkie wąsiki. Karp przybiera ciemnobrunatne i żółtobrunatne barwy w zależności od warunków środowiskowych. Otwór gębowy z dwoma małymi wąsikami przy górnej wardze oraz dwoma mniejszymi w kącikach warg. Płetwa grzbietowa jest długa, odbytowa krótka, z kolei płetwa ogonowa nieco zaokrąglona. Karp może dorosnąć do 1 m długości i nawet 30 kg wagi.
W wodach możemy spotkać różne odmiany karpia: tzw. pełnołuskie, całkowicie pokryte łuskami, lustrzenie, których ciała pokryte są nieregularnie umieszczonymi, większymi łuskami, lustrzenie rzędowe wyróżniające się wzdłuż linii bocznej szeregiem dużych łusek oraz całkowicie pozbawione łusek, tzw. golce.

sazan

Karp Sazan

pełnołuski

Karp pełnołuski

lustrzeń

Karp lustrzeń

golec

Karp golec

Żerowanie: karp żeruje głównie przy dnie, wyjadając szczątki organiczne np. nasiona roślin. Jego pokarmem są także drobne zwierzęta wodne, m.in. owady i ślimaki. Odżywia się drobnymi zwierzętami wodnymi, owadami i ślimakami. W czasie żeru wydaje odgłosy przypominające mlaskanie. Młode kapie zjadają rośliny i zwierzęcy plankton (wyrostki, skorupiaki). Przy długości około 18 mm zaczynają polować na zwierzęta denne. Osobniki dorosłe pobierają dodatkowo pokarm roślinny. Karpie rozpoczynają żerowanie dopiero przy temperaturze wody przekraczającej 8°C. jednak najlepiej przyswajają pokarm w temperaturze powyżej 20°C.? Rozmnażanie: w warunkach naturalnych w Polsce, ze względu na niską temperaturę wód, karp nie rozmnaża się, pochodzi ze sztucznych zarybień. Ryba bardzo płodna, na 1 kg masy ciała samicy przypada średnio 100-200 tys. ziaren ikry. W wodach polskich nie odbywa naturalnego tarła, z powodu zbyt niskiej temperatury wody. 1 kg masy samicy to ok 100 - 200 tys. jaj. Naturlane tarło rzadko występuje w polskich wodach na skutek zbyt niskiej temperatury wód.

Węch: ryby posiadają dwie pary otworów węchowych w górnej części głowy, tuż nad pyskiem zdecydowanie przed oczami. Otwory te są zewnętrznymi częściami narządu węchu. Każda para otworów działa niezależnie zwiększając tym samym możliwości węchowe dla oceny kierunku pochodzenia zapachu. Woda wpływa do każdej pary otworów przednimi nozdrzami, a następnie wewnątrz opływa płatki węchowe usiane receptorami, które służą do wyczuwania i rozróżniania zapachów. Karp ma bardzo dobrze rozwinięty węch i można go przyciągnąć odpowiednim zapachem na pewno z ponad stu metrów. Dlatego należy zwracać szczególnie uwagę na świeżość podawanych pokarmów. Nie można również bez pamięci sypać przesadne ilości zanęty, gdyż nie zjedzona kwaśnieje i wręcz odstrasza ryby. Za pomocą węchu ryby rozróżniają osobniki swojego gatunku od innych (zapach ciała pokrytego śluzem).

Smak: doznania smakowe ryby odbierają brodawkami usytuowanymi w pysku i jego okolicy. U karpi pączki smakowe znajdują się również na wąsach, a także są rozmieszczone na całym ciele, aż do ogona. Czasem niesione podwodnym prądem cząsteczki zanęty, są oceniane również smakowo już z dużych odległości. Doskonale rozróżniane są różne smaki mięsa (robaki, krew, ryba), gorzki, słony, kwaśny, a przede wszystkim słodki w różnych postaciach.

Dotyk: ponieważ karp żeruje także nocą jego zmysł dotyku z pewnością jest dobrze rozwinięty. Karp wykorzystuje dotyk do wyszukiwania i badania walorów jakościowych znajdowanych pokarmów. Znana jest sytuacja, gdzie oto przykro doświadczony wcześniej karp, opływa dookoła przynętę wachlując ogonem i płetwami, a następnie porusza ją wąsami i pyskiem. Sprawdza czy potencjalny pokarm zachowuje się naturalnie i nie budzi podejrzeń. Jeśli wyczuje żyłkę lub haczyk, odpływa. Z tego powodu czasami daje się złapać za bok. Trącanie bądź macanie pokarmu wędkarz odczuwa jako branie i zacina, a haczyk wbija się gdzieś z boku ryby. Ale nawet doświadczony karp gdy jest głodny i nabierze przekonania do zanęty rozsypanej na pewnej powierzchni dna, zaczyna pożerać intensywnie pokarm zapominając o ostrożności. Zachowuje się wówczas jakby dostał amoku i zatracił w ogóle poczucie zagrożenia.

Wzrok: jakość widzenia ryb zależy od przejrzystości wody oraz jej nasłonecznienia. Im cieplejsza woda, tym większy rozwój planktonu i glonów, a co za tym idzie większe zmętnienie wody i ryby słabiej widzą. Karpie jak ludzie mają oczy i nie zapominajmy o tym! Doskonale odróżniają kolory. I mimo, że są krótkowidzami to pole widzenia mają do 130 stopni jak i pionowo tak i poziomo . Słuch: Dźwięki w wodzie rozchodzą się w płaszczyźnie poziomej z około pięciokrotnie większą prędkością niż w powietrzu.

Ciśnienie atmosferyczne i temperatura: są to dwa czynniki, wobec których jesteśmy bezradni, ale mają one znaczny wpływ na wyniki naszych połowów. Ryby posiadają jako narząd hydrostatyczny pęcherz pławny umożliwiający im swobodne poruszanie się na różnych głębokościach wody. Zmiana ciśnienia atmosferycznego zakłóca równowagę ciśnień w organizmie ryby, co skutkuje zachwianiem rytmu przemiany materii oraz zaniechaniem żerowania. Każdy karpiarz ma własne skale przy których uważa, że karpie będą wspaniale żerować, jednak wszelkie statystyki mówią, że najlepsze jest ciśnienie stabilne w przedziale 996hPa do 1010hPa (spadki ciśnienia bardzo negatywnie wpływają na żerowanie).

Rekord Polski: 30,2 kg - złowiony 05 lutego 2007r. przez Grzegorza Gajdę na zbiorniku elektrowni Rybnik na kulkę proteinową SBS Frankfuterka.

karp 30,2kg


Rekord świata: 42,6 kg - złowiony 06 stycznia 2010r. przez Martina Locke na francuskim łowisku Rainbow na kulkę proteinową Solara.

karp 41,3 kg

Copyright © 2009-2011 CKK Człuchów. Designed by Maciej Wdowczyk
Strona zoptymalizowana dla rozdzielczości od 1024x768 pikseli. Zalecane przeglądarki: IE 7.0 lub wyższa, FF 3.0 lub wyższa.
Analiza oglądalniści: odwiedzin